عنوان فارسی : فرزندان انسان ( Children of Men
)
جمله ی تبلیغاتی : No children. No future. No
hope
محصول سال : 2006 ( اولين عرضه در September 3 )
ژانر : ماجراجويی ، درام ، علمی تخيلی ،
مهيج
به کارگردانی : آلفونسو کوآرون (
Alfonso Cuarón )
مدير فيلمبرداری : امانوئل
لوتزکی
طراح صحنه : جيم کلای، جئوفری کيرکلند
تدوين
: آلفونسو کوآرون، الکس رودريگز
فيلم نامه : آلفونسو
کوآرون، تيموتی جی. سکستون، ديويد اراتا، مارک فرگاس، هاوک آزتبی بر اساس داستانی
از پی. دی. جيمز
بازيگران : کلایو اوون(تيودور فارون)، جولين
مور(جولين تيلر)، چيوتل اجيوفر(لوک)، چارلي هانام(پاتريک)، دني هيوستن(نايجل)، کلر
هوپ آشيتی(کی)، پيتر مولان(سيد)، مايکل کين(جاسپر پالمر)، پم
فريس(ميريام)
نقش آفرینی :
Clive
Owen در نقش Theo Faron
Julianne
Moore در نقش Julian Taylor
Michael
Caine در نقش Jasper Palmer
Chiwetel Ejiofor در نقش Luke
Charlie Hunnam در نقش Patric
Claire-Hope Ashitey در نقش Kee
Pam Ferris در نقش Miriam
Danny
Huston در نقش Nigel
Peter
Mullan در نقش Syd
Jacek
Koman در نقش Tomasz
Michael
Klesic در نقش Rado
Paul
Sharma در نقش Ian
Oana
Pellea در نقش Marichka
Juan
Gabriel Yacuzzi در نقش Baby Diego
Rob Curling در نقش Newsreader
آهنگساز : جان تاونر ( John Tavener )
محصول
مشترک : UK ، USA
زبان ها :
Serbo-Croatian ، German ، Italian ، Romanian ، English
تصوير : رنگی
صدا : SDDS ،
Dolby Digital ، DTS
رده بندی سنی :
R افراد زیر ۱۷ سال با همراهی والدین تماشا کنند.
زمان
فیلم : 109 دقیقه
خلاصه داستان:
سال ٢٠٢٧، لندن. اتفاق هايي ناگواري با دلايلي نامشخص دنيا را اسير آشوبي فراگير کرده است. ١٨ سال از تولد آخرين کودک گذشته و به نظر مي رسد اگر معجزه اي رخ ندهد نسل آدمي از ميان خواهد رفت. انگلستان تنها کشوري است که با کمک نيروي نظامي خود مرزهايش را بسته و سعي دارد تا از بروز هر گونه نا آرامي جلوگيري کند. ظاهراً انگلستان تنها کشور امن است و سيل پناهندگان به سوي اين کشور سرازير شده است. و ميليون ها انسان در اردوگاه هاي متعدد مرزي انتظار ورود به انگلستان را مي کشند. درون جامعه انگلستان هستند کساني که در پي يافتن راهي براي خروج از اين بن بست ها هستند، ولي تيودور خود را از اين جريانات کاملاً کنار کشيده و بر خلاف زندگي پيشين خود-يک فعال سياسي- تبديل به کارمند بوروکرات شده است. تا اين که يک روز، همرزم و محبوب سابقش جولين را در برابر خود مي يابد. کسي که به رهبري يک گروه تروريستي متهم شده و تحت تعقيب قرار دارد. جولين رئيس گروهي است که براي احقاق حقوق پناهندگان تلاش مي کند و از تيودور مي خواهد تا برگه هاي لازم براي خروج پناهنده اي به نام کي را از کشور فراهم کند. تيودور قبول کرده و به همراه کي به راه مي افتد، اما مدت ها بعد از اهميت خروج سالم وي از کشور آگاه خواهد شد...
جولين مور در نمایی از فیلم
در سال ۲۰۲۷ نسل بشر عقیم شده و مدت هجده سال است که هیچ کودکی بدنیا نیامده است . در این زمان در کشور انگلستان یک حکومت فاشیستی برقرار است که با مخالفین و شورشیان بشدت برخورد می کند . در چنین اوضاعی مردی شکست خورده به اسم تئو فارون که تنها دوستش پیرمردی به اسم جاسپر است ، با جولین که در گذشته با او رابطه داشته برخورد می کند . جولین رهبر یکی از گروه های ضد حکومتی است که بیست سال پیش از تئو باردار شده و نوزادی بدنیا آورده اما تئو ناخواسته باعث مرگ این کودک شده است . اکنون جولین از تئو می خواهد که به او کمک کند جان زنی به اسم کی را که بشکل معجزه آسایی حامله شده نجات دهد زیرا اگر او بتواند کودکش را بدنیا آورد شاید دانشمندان بتوانند مشکل نازایی انسانها را حل کنند . تئو ابتدا علاقه ای به این کار ندارد اما در ادامه پس از کشته شدن جولین تصمیم می گیرد با کمک جاسپر این زن را از کشور خارج کند تا شورشان و حکومت به او دسترسی نداشته باشند .
کلایو اوون در نمایی از فیلم
يادداشتی بر فیلم :
- برنده جايزه بهترين فيلمبرداري از انجمن منتقدان فيلم شيکاگو
-
برنده جايزه بهترين فيلمبرداري از انجمن منتقدان فيلم لس آنجلس
- برنده جايزه
طلاي دست آورد تکنيکي/ امانوئل لوتزکي و چراغ جادو/آلفونسو کوآرون و نامزد شير
طلايي بهترين کارگرداني از جشنواره ونيز
- نامزد جايزه بهترين بازيگر مکمل مرد/
چيوتل اجيوفر و بازيگر مکمل زن/کلر هوپ آشيتي از بلک ريل آواردز
- نامزد جايزه
بهترين جلوه هاي ويژه از مراسم انجمن جلوه هاي ويژه
- تاگور شاعر هندي مي گويد:
به دنيا آمدن هر کودک نشان دهنده اين است که خداوند هنوز از نوع بشر نا اميد نشده
است. فرزندان انسان فيلمي درباره آخرين اميد است، آخرين کودک؛ کسي که شايد بتواند
نوع بشر را معجزه وار نجات دهد.
آلفونسو کوآرون نويسنده، کارگردان، فيلمبردار،
تدوينگر و ...متولد ١٩٦١ مکزيکو سيتي که با فيلم مادر تو را همين طور...[٢٠٠١] به
شهرتي شايسته دست يافت، از ١٩٨٣ شروع به فيلمسازي کرد. شش سال بعد با دريافت جايزه
نقره اي جشنواره آريل براي عشق سال هاي جنون شناخته شد و در ١٩٩٥ با فيلم شاهزاده
خانم کوچک موفق به دريافت جايزه نسل جديد انجمن منتقدان فيلم لس آنجلس شد. ولي مادر
تو را همين طور... بود که بعد از دريافت جايزه بهترين فيلمنامه و نامزدي شير طلاي
جشنواره ونيز، جايزه بهترين فيلم خارجي جشنواره روحيه مستقل، جايزه فيپرشي جشنواره
هاوانا و نامزدي اسکار بهترين فيلمنامه و کارگرداني راه را براي پذيرش همه جانبه او
در هاليوود باز کرد. سه سال بعد بدون اين که کتابي از هري پاتر را خوانده باشد،
زنداني ازکابان را ساخت که در چندين جشنواره نامزد دريافت جوايزي شد، اما به
کارنامه او تعلق نداشت. و اينک پس از دو سال بار ديگر با فيلمي قابل اعتنا برگشته
است تا تصوير هولناکي از آينده نه چندان دور را براي ما به نمايش بگذارد.
دنيايي که کوآرون با بودجه اي ٧٢ ميليون دلاري ترسيم کرده، در اندوه ناشي از
مرگ آخرين کودک درون آشوبي بزرگ فرو رفته است. اما همه ماجرا اين نيست، شما به
راحتي مي توانيد تصوير لندن پس انفجارهاي سال هاي گذشته و کلاً دنياي بعد از ١١
سپتامبر، بنيادگرايان مسلمان و هر آن چه بوي خطر از سوي شرق را دارد، در اين فيلم
ببينيد. تعجب آور نيست که کوآرون براي تعادل بخشيدن به ديدگاه حاکم بر فيلم نقش
مادر منجي نوع بشر را به يک دختر سياه پوست داده است. البته شايعاتي درباره پيشنهاد
نقش کي به اما واتسون وجود دارد، اما کوآرون مي گويد که هميشه براي اين نقش به فکر
يک رنگين پوست بوده[کي مي داند؟]. با اين حال نتيجه اي که حاصل شده، مي تواند نور
اميد را در دل انسان زنده نگاه دارد[و به ايده همزيستي معنايي مثبت و عملي دهد] و
مانند قهرمان نه چندان دوست داشتني و مايوس محرک شان براي حفظ زندگي در روي کره
زمين باشد. کوآرون از تاکيد هاي مکرر مبني بر حفظ اکولوژي نيز چشم پوشي نمي کند و
ادامه حيات آدمي و زمين را در گرو هم قلمداد مي کند. پيامي که اصلاً دور از ذهن و
نپذيرفتني نيست. کوارون مي خواهد با دنيايي که خود دست به تخريب ان گشوده ايم روبرو
شويم و به طبيعت ايمان بياوريم. فرزندان انسان فقط سفر تيودور يا کي نيست، بلکه سفر
ذهني همه تماشاگران براي حفاظت از آخرين اميد است.
اگر تا امروز فيلمي از کوآرون
و فيلمبردار هميشگي آثارش نديده ايد و از ويژگي هاي ديداري/شنيداري فيلم هاي او بي
خبر هستيد؛ فرزندان انسان فرصتي بي نظير براي آشنا شدن است. اگر مادر تو را هم همين
طور... را ديده ايد، باز هم اين فرصت را از دست ندهيد، چون با همه آثار کوآرون
تفاوت چشمگيري دارد.
نمایی از فیلم
نقد فیلم :
"خبر فوری: جوان ترین انسان دنیا دقایقی پیش در سن هجده سالگی درگذشت..."
فیلم با این جمله شروع می شه و به دنبال اون آدم هایی رو می بینیم
که توی یه کافه در لندن بصورت ایستاده و با اندوه فراوان به این خبر که از تلویزیون
پخش می شه نگاه می کنن
داستان فیلم مربوط به سال ۲۰۲۷ است زمانی که به دلیل
آلودگی هوا، تشعشعات رادیویی و ماهواره ای و شیوع بیماری های خاص، انسان ها دیگه
بچه دار نمی شن. پسری که خبر فوتش از تلویزیون پخش میشه متولد سال ۲۰۰۹
بوده
مهاجرین غیر قانونی، شورش های خیابانی، گروه های تروریستی و تشکیلات زیر
زمینی تمام دنیا از جمله انگلستانو فلج کرده.. دنیا سر به شورش برداشته همه جا
درگیری و تیراندازی و زد و خورده... تصویری سیاه از دنیایی که خواه ناخواه آنرا در
آینده ای نه چندان دور بشکلی شاهد خواهیم بود...
در چنین شرایطی، دختر سیاه
پوستی هست که باردار شده اینکه چرا و چطور این اتفاق افتاده مهم نیست مهم اینه که
نوزادی در راهه.. اولین نوزاد بعد از ۱۸ سال دختر از ترس دولت و گروه های سیاسی
مختلف که قطعا بچه رو ازش خواهند گرفت تا به نفع اهداف سیاسی شون مصادره کنن، به
تشکیلات رهایی بخشی پناه می بره تا نوزادو مخفیانه از کشور خارج و به محلی امن
منتقل بشه... و داستان فیلم در واقع از همینجا شروع می شه
آلفونسو کوآرون نشون
داده که در ساخت فیلم های مختلف در ژانرهای گوناگون تبحر فراوانی داره. از فیلم
عاشقانۀ "آرزوهای بزرگ" گرفته تا فیلم به شدت مورد دار Y Tu Mama Tambien و هری
پاتر ۳ و حالا هم درامی تخیلی
کلایو اوون نقش مردی رو بازی می کنه که تصمیم می
گیره از دختر محافظت کنه و اونو به محلی امن در خارج از کشور برسونه. بازی کلایو
اوون مثل همیشه جالب توجهه به غیر از اوون، بقیۀ بازیگران نقش های کوتاهی رو ایفا
می کنن... هر کس در قسمتی از این فرار به اونها کمک می کنه. جولیان مور و مایکل کین
از دیگر بازیگران فیلم هستن.
در اغلب سکانس ها از سبک فیلمبرداری مستند استفاده
شده که همین به اثرگذاری بیشتر صحنه ها کمک کرده حتی در سکانسی چند قطره خون به لنز
دوربین می پاشه و تا چند دقیقۀ بعد به همین شکل ادامه پیدا می کنه. در موارد بسیاری
تماشاگر غافلگیر می شه. اتفاقاتی می افته که به هیچ وجه منتظرش نبودیم و چنان
ناگهانی هستن که ما هم – مثل شخصیت های فیلم – از دیدنش یکه می خوریم
یه قسمت
جالب شایدم خنده دار فیلم هم عبور یک زن چادری از خیابونه مثل همین خانمهایی که
جمعه ها دوشادوش آقایون مرکز شهرو قرق می کنن!
Children of Men کاندید بهترین
فیلمنامۀ اقتباسی، فیلمبرداری و تدوین در اسکار امسال بود
بعد از دیدن فیلم های
ضعیف و متوسط زیادی که هر سال به صرف گیشه ساخته می شن، تماشای یه همچه فیلم نسبتا
خوش ساختی کمی آدمو سر حال میاره!
تحلیل فیلم :
فرزند آدمیان بازتاب دهنده ی نگرانی های بشر امروز از سرنوشت کره ای است که در آن زندگی می کند. این فیلم ارزنده که به گفته ی کنت توران (منتقد لس آنجلس تایمز) «بلید رانر قرن 21 است» ، به ما هشدار می دهد که آینده ی تلخی در انتظار فرزندانمان است. بهترین فیلم های علمی تخیلی ، قصه ای درباره ی آینده را بازمی گویند اما مخاطب اصلی آنها زمان حال است و فرزندان آدمیان در رده ی همین نوع فیلم ها قرار می گیرد.
کلایو اوون در نمایی از فیلم
فرزند آدمیان براساس نوولی از خانم «پی دی جیمز» ساخته شده است. قصه ی فیلم ساده و سر راست است ، نسل بشر عقیم شده است ، زمان سال 2027 است و ظرف 18 سال گذشته هیچ کودکی به دنیا نیامده است. خانم جیمز ، نویسنده ی کتابی که فیلم از روی آن اقتباس شده می گوید : «من این کتاب را در پاسخ به این پرسش نوشتم که اگر اینده وجود نداشته باشد مردم چگونه رفتار خواهند کرد؟» پاسخ بسیار هول انگیز و مهیب است.
قصه ی فیلم در سال 2027 در بریتانیا سپری می شود. در این هنگام نسل بشر کاملا عقیم شده ، کشور بریتانیا توسط یک حکومیت فاشیستی تمامیت خواه اداره می شود. این حکومت اداعا می کند که دنیا در استانه ی فروپاشی کامل است و فقط بریتانیا موفق شده است از این فروپاشی جان سالم به درببرد. حکومت به شدت با مخالفین و شورشیان مقابله می کند. تئو فارون(کلایو اوون) یک بوروکرات دل شکسته و مغموم است که ارتباط خود را با جهان بیرون قطع کرده است تناه دوست تئو یک هیپی پا به سن گذاشته به نام جاسپر (مایکل کین) است. در همین زمان تئو با جولین (جولین مور) روبرو می شود. جولین در حال حاضر رهبری یکی از گروه های ضد حکومتی را بر عهده دارد.تئو بیست سال پیش با جولین دوست بوده اما بعد از این که کودک نوزاد آنها جان سپرد (و تئو در مرگ این کودک مقصر بود) رابطه این دو نیز قطع شد. جولین حالا از تئو در خواست کمک کرده است. وی قصد دارد جان زن حامله ای به اسم «کی» (کلر هوپ آشیتی) را نجات دهد. این زن به شکل معجزه آسایی حامله شده و اگر بتواند کودک خود را سالم به دنیا بیاورد شاید دانشمندان بتوانند مشکل کنونی بشر را حل کنند. جولین از تئو می خواهد «کی» را از بریتانیای تحت کنترل فاشیست ها خارج کند و به نقطه ی امنی ببرد. تئو علاقه ی چندانی ندارد اما بعد از ملاقات با «کی» نظرش عوض می شود.تئو دست به کار می شود اما کار به این سادگی ها نیست. هر گروه دستور کار خود را دنبال می کند و «کی» می تواند ابزار بسیار خوبی برای گروه ها و حکومت ها باشد. تئو در این میان باید با رقیب خطرناکی به اسم لوک (چیوتل آیوفور) که رهبری شورشیان را بر عهده دارد ، نیز دست و پنجه نرم کند...
جولین مور و کلایو اوون در نمایی از فیلم
کارگردان فیلم ، الفونسو کوارون در ژانر های مختلفی کار کرده و نشان داده که در همه این ژانر ها توانمند و مسلط است. او در فرزندان آدمیان تسلط کم نظیر خو را بر سینما به رخ کشیده است. فیلم از حیث سبک تصویری یک موفقیت بزرگ است. کار دوربینی امانوئل لوبتزکی حیرت آور و تحسین آمیز است. تصاویری که این فیلم بردار از لندن گرفته است سیمایی از این شهر را به رخ می کشد که انگار این شهر دارد رو به زوال می رود. نما های طولانی و ممتد فیلم ، لندنی را در نظر تماشاگر در نظر می بخشد که شباهت زیادی به لندن جنگ جهانی دوم دارد. خوشبختانه از تدوین تند و پرشی به سبک MTV در این فیلم هیچ خبری نیست. این طوری میتوان از زیبایی های کار فیلمبردار ، طراح صحنه و کارگردان لذت بیشتر برد.
بازی های فیلم همگی عالی و تماشایی است. کاملا پیداست که انتخاب بازیگران براساس نوع نقش ها بوده نه نام شهرت آنها.
الفونسو کوارون فرزندان آدمیان را با انرژی و شور و شوق بسیار ساخته است. او هم در ساخت فصل های اکشن فیلم ماهرانه عمل کرده و هم در پرداخت مایه های فلسفی قصه ی فیلم.
فرزندان آدمیان فیلمی است که تماشاگران خود را به فکر فرو می برد. شاید در هیچ دوره ی دیگری بشر تا این حد نگران جهان اطراف خود نبوده است. مشکلات دنیای امروز جدی و مخاطره انگیز است: بحران نژادی ، بحران تروریسم ، بحران نابودی محیط زیست ، بحران حکومت های قدرت طلب ، بحران ...
منبع : غرب دی وی دی و FeXon
